Księga gości
| BRD napisał/a z zeflik | 2025-12-10 12:08:21 |
|
Od serca życzy Zeflik . W życiu nie liczy się to, co sobie dajemy, lecz to, co sami z siebie dajemy: miłość, czas, uprzejmość, uwagę, zaufanie i empatię. Prezenty możemy kupić, ale to, co dajemy od serca, jest dobrowolne i bezcenne. Jeśli macie piękny, niezapomniany moment, cieszcie się nim. Chłoncie wszystkie emocje, uczucia i wrażenia. Nigdy nie wiemy, czy ten moment kiedykolwiek się powtórzy. Założycielce Radia, Spikerom i ich rodzinom, Słuchaczkom i słuchaczom. Niech gwiazda Betlejemska i Dzieciątko Jezus napełnią serca nową nadzieją, otworzą nas na siebie nawzajem i wzmocnią na drogę do nowego roku 2026. |
|
| Justynka z Marmy napisał/a z Kędzierzyn Koźle | 2025-12-07 10:12:44 |
| Gorące pozdrowionka dla Justynki moc buziaków, Justynka jesteś cudowna | |
| makja napisał/a | 2025-11-11 18:51:08 |
|
,, Jak wiatr jest zmienny los człowieka , nikt nie wie , co go czeka” . Jak wiatr – tak zmienny jest los człowieka . Raz pieści policzek ciepłym oddechem , innym razem - szarpie duszę od środka , niosąc kurz , wspomnienia i niespełnione sny . Nie ma w nim stałości , nie ma pewności jutra . Dziś prowadzi ku słońcu , jutro zagna w burzę , a my – jak liście w jego dłoniach , tańczymy – nie wiedząc dokąd . Bo któż z nas pozna kierunek powiewu , nim ten jeszcze dotknie ziemi . Kto odczyta mapę losu , skrytą w niewidzialnym oddechu światła . Człowiek – pyłek , iskra , kropla – idzie przez czas z nadzieją , że wiatr choć kapryśny , poniesie go tam , gdzie czeka spokój . Los człowieka to pieśń , którą śpiewa sam wiatr . Nie zna nut , nie zna słów – a jednak niesie w sobie całą prawdę świata . W jego oddechu mieszka wszystko: śmiech dziecka , łza starca , woń chleba i zapach snu . Każdy z nas jest chwilą w jego dłoniach – drży , błyszczy , gaśnie – a potem znów się rodzi w innym miejscu , jakby sam Bóg dmuchnął w popiół , by zobaczyć , dokąd poleci iskra . Wiatr nie ma celu – a jednak wszystko w nim ma sens . Bo to , co nam zabiera – uczy lekkości , a to , co daje – każe tęsknić za Niebem . I może właśnie o to chodzi , by wśród jego szaleństwa nauczyć się słuchać ciszy . Bo w ciszy , między jednym powiewem a drugim – serce szeptem przypomina : Jestem , mimo wszystko – Jestem . A na końcu , gdy wiatr ucichnie – gdy opadnie kurz dróg , które nas niosły i zostanie tylko oddech i bicie serca – wtedy zrozumiemy , że wszystko było potrzebne każdy podmuch , co nas zranił , każdy szept , co nas podniósł , każda łza co spłynęła w głąb duszy – wszystko to było drogą ku jasności . Bo choć los zmienia się jak wiatr , to w samym jego środku płonie coś niezmiennego – iskra , która pamięta , skąd przyszliśmy i dokąd naprawdę wracamy . A wtedy , stojąc w ciszy po burzy , człowiek unosi twarz ku Niebu i uśmiecha się – bo wreszcie rozumie , że sam jest częścią wiatru . A tak na zakończenie , miły Zefliku- czasem właśnie jedno zdanie wystarczy , by poruszyć duszę , by wstrzymać oddech i przypomnieć – jak kruche , a zarazem święte jest bycie człowiekiem w zmiennym wietrze losu . |
|
| zeflik napisał/a z BRD | 2025-11-10 12:07:43 |
|
Tym razem parę slow do Makji W porcie każdej doszy zatrzymują się także żli ludzie. Nie pozwól tylko,aby zostali na zawsze. Jesteś naszą gwiazdą ! Tak jak blask gwiazd trwa miliony lat, ty świecisz w sercach przy każdym spotkaniu. Jak wiatr jest zmienny los człowieka, nikt nie wie, co go czeka. Jednych zasmuci, innych rozweseli, niektórych połączy a innych rozdzieli. Lecz wszystko minie, a wsercu zostanie wspomnienie. Każdy powinien mieć kogoś, przy kim serce raduje się gdy tylko o nim pomyśli ! I Świat będzie łepszy!!! Zeflik |
|
| zeflik napisał/a z BRD | 2025-10-30 18:02:10 |
| Niech,Ta świeca płonie dziś dla wszystkich, którzy już z nami nie są, ale na zawsze świecą w naszym sercu. | |
| zeflik napisał/a z BRD | 2025-10-24 17:55:01 |
|
Miła Makjo Największe szczęście-widzieć,że na audycjach spotykamy słuchaczy wyjątkowych takich jak Ty. Osobę która,nie potrafi przeciwstawić się prawdzie Otwórz swój umysł i usłysz,co twe serce chce zaprzeczyć. Twa obecność na udycjach,często służy jako medium do zgłebiania i eksplorowania ludzkich uczuć i doświadczen. Pełni funkcję terapeutyczną,pozwalając na ekspresję uczuć i myśli nieprzystępnych przez inne formy komunikacji. Twa Poezja to forma artystycznego wyrazu o niezwykle szerokim zakresie. Co niejednokrotnie pozwala mi się zachwycać. Dziękuję sercem zeflik |
|
| makja napisał/a | 2025-10-23 22:36:54 |
| Miły Zefliku , z serca dziękuję Ci za ciepło , które niesiesz Swoim słowem . W Twoich wypowiedziach jest spokój i mądrość człowieka , który widzi głębiej – dalej niż tylko powierzchnia dnia . Każde Twoje zdanie ma wagę , każde słowo brzmi jak nuta dobrze nastrojonej struny . Twoja obecność na Radiu Śląsk to nie tylko głos – to światło , które ogrzewa Słuchaczy i przypomina , że w prostych słowach można ukryć wielką prawdę i serce . Dziękuję za Twoją życzliwość , inteligencję i kulturę , które wnoszą tyle dobra w przestrzeń wspólnego słuchania . Niech Twoje słowa nadal płyną – łagodnie , mądrze i z tym ciepłem , które potrafi zatrzymać człowieka na chwilę refleksji . Są ludzie , którzy mówią , a ich słowa przelatują jak wiatr między drzewami . Ale są też tacy , którzy mówią tak – że w powietrzu zostaje ciepło . Ty należysz do Tych drugich . Twoje słowa mają w sobie światło – nie to ostre , oślepiające , lecz łagodne , które budzi serce i przypomina – że dobro jeszcze ma głos . W Twoim tonie jest mądrość człowieka , który słucha zanim odpowie i który rozumie , że każde spotkanie – nawet to na Radiu Śląsk jest ,, Dotykiem Dusz” . Dziękuję Ci miły Zefliku , że w świecie pośpiechu niesiesz spokój – Że wśród wielu dźwięków potrafisz znaleźć ten właściwy akord – prosty , ludzki , prawdziwy . Niech Twoje słowa dalej płyną – jak ciepły strumień między sercami Słuchaczy , bo w każdym z Nich jest coś , co czyni dzień piękniejszym . Niech Twoje słowa zawsze rozbrzmiewają w Radiu Śląsk – Bo to zawsze Takie Radio – Z duszą , z tradycją , z sercem – Potrzebuje takich ludzi , jak Ty . Twoja obecność wnosi ciepło , spokój i mądrość – które czuć nawet między nutami muzyki . Twoje myśli mają powagę , a sposób w jaki zwracasz się do Słuchaczy – jest prawdziwym dotykiem światła – delikatny , a jednak zostający w sercu na długo . Niech więc Radio Śląsk zawsze ma Ciebie w swoim gronie . Bo to wspaniałe Radio Śląsk potrzebuje takich głosów, które potrafią mówić z serca – i takich ludzi , którzy przypominają – że słowo może łączyć , a nie dzielić . Dziękuję Ci Zefliku , za to że jesteś z klasą , z ciepłem i z tą mądrością – której dziś tak bardzo potrzeba Światu . | |
| zeflik napisał/a z BRD | 2025-10-20 14:17:25 |
|
Lubię ludzi, którzy mówią to, co myślą. Ale jeszcze bardziej podobają mi się ci, którzy robią to, co mówią Tylko Ci, niosą Słonce w sercu niezależnie od pogody! Te serce biło rytmem Slaska. Musze przyznac,jestem pod wrazeniem czytajac slowa pozegnania dla Danki. Makja wyraza się szczerze, nie ukrywa tego,co mysli i czuje Ta, niespotykana swoboda mysli szczerego serca.jest godna podziwu !!! . życzę wszystkim wspaniałego wieczoru. Pelnego wyjatkowych chwil radosci w sercu i usmiechu na twarzy. Pozdrawiam zeflik |
|
| Basia z Nowosądeckiego napisał/a | 2025-10-11 10:44:48 |
| Wyrazy współczucia dla rodziny Naszej DANKI z MICHAŁKOWIC JESTEM Z WAMI W MODLITWIE | |
| makja napisał/a | 2025-10-08 19:34:05 |
|
Są pożegnania , na które nigdy nie będziemy gotowi : Są pożegnania , które spadają na nas jak cisza po ostatnim słowie - za ciężka , by ją unieść , za święta - by ją przerwać . Nie zdążymy powiedzieć wszystkiego , nie zdążymy przytulić mocniej - ani zapamiętać koloru Nieba tamtego dnia , a jednak to Niebo będzie nas potem szukać w każdej łzie . Są pożegnania , które nie kończą się w ziemi , lecz trwają - w spojrzeniu , w oddechu snów , w tej nagłej myśli ,, Gdybyś tylko mogła to zobaczyć ''. Bo przyjaźń nie zna ostatnich słów , nie zamyka drzwi , nie gaśnie . Zmienia się w obecności bez ciała w dotyk - którego nie da się nazwać , w światło które czasem pada dokładnie tam , gdzie najbardziej boli . Są pożegnania , na które nigdy nie będziemy gotowi - Bo są ludzie , bez których świat zawsze będzie trochę za cichy . Śp. Danusiu z Michałkowic TWOJE SERCE biło rytmem Śląska , Twoje słowa miały ciepło , które leczyło codzienność , a Twój śmiech - ten szczery , serdeczny zostanie w Radiu Śląsk . Byłaś światłem , którego się nie zapomina . Radio Śląsk dziś milczy trochę głębiej - bo w jego falach brakuje Twoich wpisów. Ale tam , gdzie Jesteś , pewnie znów świeci świt i gra muzyka - której nikt nie wyłączy . Dlaczego? śp. Danusiu musiałaś odejść właśnie wtedy , kiedy świat tak bardzo Cię potrzebował?. Kiedy Twoje słowa niosły spokój , a Twoje wpisy potrafiły rozjaśnić najciemniejszy dzień . Kiedy Słuchacze zmęczeni codziennością słuchali z Tobą Radia Śląsk - które nigdy nie zawiodło . Może Bóg potrzebował głosu , który potrafi dotknąć duszy bez dotyku . Może Niebo tęskniło za kimś - kto zna smak biedy , prostoty , dobroci i Śląskiego Serca . A My tu zostaliśmy - z ciszą , która boli , z pamięcią , która nie gaśnie , z pytaniem - na które nie ma odpowiedzi . Bo są ludzie , których odejście nie kończy życia , tylko uczy nas , jak bardzo można kochać w nieobecności . Danusiu, Prezenterko Radia Śląsk - TY , która dziś żegnasz Swoją Przyjaciółkę śp. Danusię z Michałkowic - niech w Twoim Sercu zostanie to , co najpiękniejsze z Niej : ciepło , które rozjaśniało dni , śmiech , który potrafił uleczyć smutek i TA niezwykła więź , która była czymś więcej niż słowem ,, Przyjaźń ''. Dziękuję Tobie , za Twoje wielkie Serce , za to że byłaś dla Niej Światłem , że potrafiłaś kochać cicho , wiernie , bez granic . Taka Przyjaźń nie kończy się śmiercią - Ona tylko zmienia miejsce , a jej echo będzie brzmiało w Tobie zawsze . Bo gdy ktoś odchodzi , to ten , kto kochał prawdziwie , nosi w Sobie obie Dusze - Swoją i Tej , którą utracił . A nie każda Przyjaźń musi trwać całe życie - niektóre są tak prawdziwe , że wystarczy im wieczność . |
|
Strona 1 z 52
następna
